Na 5 maanden hard te hebben gewerkt (laatste keer vrij was in april) was het eindelijk mijn beurt om op vakantie te gaan. Vrijdag 14 september na mijn werk naar NL gevlogen, waar ik een weekendje in mijn eigen bed kon slapen.
Natuurlijk me eerst naar de snackbar laten rijden voor een frikandel speciaal. Altijd lekker die dingen. Deze zwanen vonden het overigens wel erg leuk om in onze vijver te zitten.
Maandagochtend begon de vlucht naar Las Vegas. 9 uur vliegen tot Atlanta, 3 uur wachten bij immigratie en dan vervolgens nog eens 4 uur vliegen naar Las Vegas. Onze bagage (9 tassen) van de belt afgehaald (overal slotmachines) en een taxi opgezocht die ons naar Tuscany Inn bracht. Nee geen hotel op de strip. S’avonds met mijn vader kort over The Strip gelopen. Ballys, Bellagio, Caesars Palace.
Nacht in het hotel geslapen en toen de camper opgehaald. Wat een bak zeg. 30 feet lang, zo’n 9 meter. Aparte
slaapkamer, aparte douche, badkamer met toilet, een keuken met afzuigkap en magnetron. Ow en niet te vergeten de
airco.
Eerst flink eten ingekocht bij Wallmart.. ”i love Wallmart” en toen naar de camping gereden. Nog steeds in Las
Vegas, maar een fink stuk van the Strip vandaan.
Een camping met alle poshy campers en auto’s. Denk je dat 30 feet lang is, nou daar staan complete kermisbussen.
S’avonds met de hele familie over The Strip gelopen, naja gedeeltelijk dan. Mandaly Bay, Luxor, New York New York,
Tropicana, MGM Grand. Je weet niet wat je meemaakt. Schreeuwende lichten, geluid van de slotmachines. Crazy…
De volgende dagen door Arizona gereden. Allereerst naar de Hoover Dam. Wow wat een bouwwerk.. De Hooverdam ligt op
de scheiding van Nevada en Arizona. Gebouwd van 1931 tot 1934. Gigantische turbines binnen.
Daarvandaan in Williams op een camping gestaan, waar ze werkelijk niets hadden, behalve electriciteit, water en
riolering. Zelfs geen wc’s of douches. Gelukkig dat we dat zelf hadden in de camper.
Vanuit Williams doorgereden naar de Grand Canyon, South Rim. Wow als je daar komt aangelopen..amazing.
Yavapal point, Hopi Point, Bright Angel Trail en als laatste Hermits Rest.
Bij Desert View een camping gevonden. Eentje waar alleen toiletten waren en geen stroom.
Volgende dag naar het Wupatki National Monument waar ruines staan waar de indianen hebben gewoond. De reden dat ze
hier konden leven, was omdat er ongeveer 1000 jaar geleden een vulkaanuitbarsting is geweest. Vandaar dan ook naar
de Sunset Crater geweest, waar overal overblijfsels liggen van de uitbarsting.
Erg leuke vogels liepen en vlogen er rond: Steller Jays
En natuurlijk weer op weg naar een camping. Elke dag weer een verrassing waar we terecht kwamen.Deze keer een
camping vlakbij Phoenix. Zo’n camping had ik nog niet eerder gezien. Heel erg schoon allemaal.
S’Ochtends zag de lucht er zo uit en daar kwam ook een lekkere bui uit.
Richting Phoenix gereden naar Biosphere 2. Biosphere 2 is een 1,27 hectare grote constructie gebouwd om een gesloten
ecologisch systeen na te bootsen. Het werd in de jaren 90 gebruikt om te zien of mensen konden leven in een gesloten
biosfeer, terwijl ze ook wetenschappelijke experimenten uitvoerden. Het onderzoek toonde het gebruik aan van
gesloten biosferen in ruimte-kolonies, en de manipulatie van een biosfeer zonder dat van de aarde te beschadigen. DE
naam komt van het idee dat de 1ste biosfeer onze aarde is. De eerste missie duurde 2 jaar. Nu wonen er geen mensen
meer in. Erg bijzonder te zien. http://www.b2science.org/
Van Biosphere richting het Saguaro National park gereden, op zoek naar een camping. Deze camping stond vol met
allerlei cactussen of is het cacti? Wel electriciteit en toiletten, geen douches.
De volgende dag (zondags) een kleine trail in het Saguaro National Park gelopen. Nog meer cactussen, alleen maar
cactussen. Overal lopen zulke leuke diertjes: eekhoorns, lizards, raven, jays, herten, coyotes, zwarte beren. Meer
later…
Na de cactussen naar Old Tuscon Studios gereden. Hollywood in the desert. Het is dus een filmstudio die in 1939 is
gebouwd voor de film Arizona. Oh wat een feitjes allemaal en zometeen leest niemand dit omdat het een te lang
verhaal is. Bekende films die daar zijn opgenomen zijn o.a Gunfight at the OK Corral, The Quick and the Dead,
Tombstone en nog veel meer die toch onbekend zijn. Behalve films ook series, zoals het kleine huis op de prairie,
Bonanza en de High Chaparral. Het is nu een attractiepark waar dus genoeg dingen te doen zijn, zoals CanCan dansen
en gunfights.
Helaas in 1995 een groot gedeelte afgebrand, zodat vele gebouwen en kledingstukken verbrand zijn. We hebben ons in
ieder geval de hele dag ons vermaakt. Op de weg terug naar de camper op de parkeerplaats stonden deze coyotes.
Weer terug gereden naar dezelfde camping, waar we de volgende dag naar Pima Air en Space Station zijn gereden in
Tuscon. Een veld vol met vliegtuigen van allerei leeftijden. Ook Air Force One van President Kennedy stond er.
Pa had het onwijs naar zijn.. tja wat wil je met over 4200 vliegtuigen, straaljagers..noem het op.
In Benton een camping gevonden met wel alle faciliteiten. Roze wc hokjes met allerlei meuk op de muren. Van Bentom
naar Tombstone waar de ”gunfight at the OK corral” in 1800 nogwat is geschoten. Een typisch western dorpje.
Volgende doel was Petrified Forest. Het koste alleen heel wat tijd om er te komen. Door een pas gereden, waar maar
geen einde aan leek te komen. Uiteindelijk in Alpine uitgekomen, waar we weer een camping vonden met geen
faciliteiten. S’nachts was het koud.. zo rond de 2 graden. Volgende dag dus naar Petrified forest gereden. Dit ligt
in de painted desert en over de hele plaats liggen er versteende stukken hout. Deze zijn miljoenen jaar geleden hier
terecht gekomen en versteend. Ze hebben werkelijk allerlei kleuren.
Na petrified forest naar Utah gereden waar we de Antilope Canyon hebben bekeken. We werden rondgeleid door een
Indiaanse vrouw die ook nog eens fotografe is. We wist ons enorm veel te vertellen en geholpen met het maken van de
foto’s. Met open trucks naar de Canyon gereden.. what a bumpy ride.
Overnacht op een camping in Paige.
De volgende dag naar Bryce National Park gereden. Overnacht op en camping in Bryce. Volgende dag Bryce verder
bekeken.. oh wat was het koud en winderig. Wel erg bijzonder en ”breath taking” letterlijk..
Vervolgens doorgereden naar Zion National Park.DIt is weer een heel ander park. Ook hadden we veel beter weer. Omdat
we een tunnel door moesten die niet overal hoog genoeg was voor de camper, reden we in colonne in het midden van de
tunnel. Buiten het park in Springdale vonden we een camping, die net nog een plek had voor onze camper voor 2 dagen.
De volgende dag zijn we dan ook het park in gegaan. Erg mooi en we hebben verschillende wandelingen gedaan.
Moe maar voldaan terug naar de camping gegaan waar we volgende dag op weg zijn gegaan naar Yosemite park.
Onderweg op een parkeerplaats in Tonopah gestaan in Nevada en jawel de fruitautomaten waren ook eens terug. Hele
rare plaats. Oja de route was erg saai..slechte weg, geen kip op de weg, alleen maar woestijn.
De volgende dag (2 oktober alweer) kwamen we eindelijk wat dichterbij Yosemite. Gelukkig was de pas open, anders
.hadden we helemaal om moeten rijden. Deze pas was erg hoog. Zeker meer dan 8000 feet en dat voelde ik.
Yosemite is ook weer helemaal anders dan Bryce en Zion. Ze vallen eigelijk niet te vergelijken.
Op een camping gaan staan, waar alleen toiletten aanwezig waren. Gezien dit een beren regio is, stonden er ook
overal ”bear-boxes” ofwel om je voedsel op te bergen. Die beren komen overal op af. S’middags gaan wandelen en op
zoek gegaan naar de Seqoia’s. Ja en natuurlijk oppassen voor de beren.
Weer erg koud s’nachts natuurlijk. S’ochtends naar het dal gereden en wat wandelingen gedaan. Op een van onze
wandelingen stonden we ineens oog in oog met een zwarte beer. Dat was erg schrikken en zijn toen gelijk teruggelopen
naar de bushalte. Er vanuit gaande geen beren meer te zien, komen we vervolgens met de bus langs 3 andere beren
gereden. What are the chances. Kan dit verhaal nog langer maken, maar niemand zal dit verhaal toch lezen, behalve
naar de plaatjes kijken dan. Anyway..Nadat we genoeg dieren hebben gezien, het park verlaten en in Groveland op een
camping uitgekomen.
De volgende morgen stond ik eieren te rapen en de alpaka’s en schapen te aaien. Haha..det var gxf8y. Ja en toen begon
de rit naar San Francisco where the flowers grow. Wat een stad.
Gelukkig een camping buiten SF zien te regelen voor 2 dagen. Na aankomst met de bus naar de stad gereden en kwamen
daarmee over de Golden Gate Bridge. Erg cool..
Gelijk maar naar Chinatown gegaan, waar zoveel winkels staan met chinese meuk. Erg leuk te zien. Vervolgens s’avonds
uit eten geweest in een Chinees restaurant. Ow wat toepasselijk zeg. Errug lekker daar.
Vermoeid met de bus teruggereden naar de camping.
De volgende dag natuurlijk weer naar SF gegaan, maar deze keer met de boot. Je bent natuurlijk niet in SF geweest
als je de cable cars niet hebt uitgeprobeerd. Verder naar Fishermans Wharf gegaan, wat antieke schepen gezien,
stuntshow bekeken en de golden gate bekeken en dus weer vermoeid met de boot teruggegaan naar de camping.
Het volgende doel: Sequoia National park, waar reuzebomen staan. Daar stonden we weer op een camping in Kings Canyon
wat aan Sequoia ligt. Daar kregen we onze eerste sneeuw te zien. Het had de dag daarvoor gesneeuwd, en het was nog
aardig koud daar. Ook hier werd gewaarschuwd voor beren. De volgende dag het park in gegaan waar we General Sherman
te zien kregen. Een mega grote boom. Natuurlijk waren we pa en ma niet vergeten die 30 jaar getrouwd waren op 7
oktober, de reden waarom we in de VS waren. We hadden een taart gekocht met kaarsjes die ze mochten uitblazen. Ook
kregen ze een tegoedbon voor een weekendje weg.
Na de kou zijn we snel de warmte weer gaan opzoeken. Op weg naar Death Valley. De camping die we onderweg tegen
kwamen was dan ook een stuk warmer dan in het NP.
Een lekker feestmaal gemaakt voor mijn ouders.
De volgende 2 dagen zijn we op weg geweest naar Death Valley. Death Valley doet zijn eer aan. Het is er heet, er
groeit weinig en het ziet er troosteloos uit. Zandduinen gezien, een mijn, en een ”meer” wat 80,5 meter onder
zeeniveau ligt. Toch wel erg fascinerend. Toen we hier waren (okt 2007) was het al tegen de 35 graden. Daar wil je
dus echt niet in juli heen.Ik ben er nog een heuse roadrunner tegengekomen.
Ja en toen kwam er al een einde aan. Na Death Valley zijn we teruggereden naar Las Vegas waar we de resterende dagen
nog hebben gestaan. We zijn nog naar de strip geweest, Outletstore, de laatste keer naar de Wallmart, en de camper
schoongepoetst.
De laatste nacht brachten we weer door in Tuscany Inn, waar we s’ochtends alweer om 4 uur aan het ontbij zaten. De
reis terug duurde lang natuurlijk, maar ook wel weer fijn om naar huis te gaan.
Nog een weekje thuis geweest om bij te komen van deze geweldige vakantie. Ja en nu is het al weer december. Ik ben 2
maanden bezig geweest om deze blog te schrijven. De afgelopen twee maanden ook weer genoeg gebeurd. Ik weet al niet
eens meer precies wat. Het leven gaat gewoon door hier.
Meer volgend jaar…
X. Wen